Urodzony jeszcze w dwudziestym wieku

tak na przełomie Żelaznej Kurtyny Płaczu

i n-tej Rewolucji Przemysłowej

jako niewiadomo co,

jako niekoniecznie chłopiec

i niekoniecznie dziewczynka

stara się od czasu do czasu

odizolować się od czasoprzestrzeni,

w której niby tylko plus z minusem może,

bo inaczej to nie wypada,

gdzie umiera sie tylko z godnością

trwając do końca na posterunku,

gdzie romantyzm przechodzi reinkarnację,

w ktorą się nie wierzy,

bo to nie po katolicku.

W sferze płaczu i zgryzoty,

na orbicie gdzie liczy sie tylko wypadkowość

dziecko z przełomu dwóch światów

marzy o Trzecim.

Chłopczyk, który wolałby być dziewczynką,

który nie wstydzi się swoich sukienek

i butów na wysokich obcasach

postanowił wsiąść na statek

i odpłynąć jak najdalej,

gdzie pedał to część roweru

a nie synonim różnorodności istnienia.